Linguistic Classification in Italy

SUNTO Lo schema in uso generale per descrivere la situazione linguistica italiana comprende due categorie, 'dialetto regionale' e 'italiano regionale', che si adat-tano difficilmente al sistema sociolinguistico generale VARIETÀ, DIALETTO, LINGUA. Provo di mostrare che queste categorie dovrebbero considerarsi tutt'e due DIALETTI, l'uno un Vecchio' dialetto a base del proto-romanzo, l'altro un 'nuovo' dialetto a base dell'italiano standard (toscano). Se i dialetti italiani si estingueranno fra qualche generazione, non saranno completamente scomparsi: gli 'italiani regionali', continuando dei loro tratti, resteranno e diventeranno i dialetti italiani dell'avvenire. RESUMO La generale uzata plano, per kiu oni priskribas la italan lingvosituacion, entenas du kategoriojn, "regiona dialekto" kaj "regiona itala lingvo". Tiu en-kategoriigo estas malfacile adaptebla al la kutima socilingvistika sistemo, kiu distingas inter variajo, dialekto kaj lingvo. La aǔtoro provas pruvi, ke ambaǔ kutimaj kategorioj devus esti traktataj kiel dialektoj. Unu el ili estas "malnova" dialekto bazita sur la protolatinida lingvo, la alia estas "nova" dialekto bazita sur la norma itala lingvo (la toska). Se la italaj dialektoj estingigos post kelkaj gene-racioj, ili ne tute malaperos. La "regionaj italaj lingvoj", kiuj daurigos iliajn trajtojn, restos kaj igos la italaj dialektoj de la estonteco.