Español mexicano y español chicano

SUMMARY Mexican Spanish and Chicano Spanish: Fundamental Problems and Proposals The first sections of this article discuss the historical circumstances that intervened in the emergence of Mexican Spanish as an independent variety of Mexican Spanish; it also describes the geographic and social dialects of contemporary Mexican Spanish in the light of the studies carried out or directed by J. M. Lope Blanch. The second part compares the phonological and morphosyntactic phenomena that characterize Mexican and Chicano or Mexican American Spanish, the variety spoken in the southwestern part of the United States. Although the language data presented herein evidence countless similarities between the two varieties, the author assumes that the varíability of Mexican Spanish is greater than that of Chicano Spanish inasmuch as the demographic explosion, the intense internal migration, and the growth of the mass media in Mexico have caused speakers of diverse geographic and social backgrounds to be in close contact. Finally, since Chicano Spanish is very similar to and less varíable than Mexican Spanish, the author proposes a possible language planning based on a Chicano variety with salient Mexican features. RESUMO Meksika hispana lingvo kaj cikana hispana: Fundamentaj problemoj kaj proponoj. La unuaj sekcioj de tiu ci artikolo traktas la historiajn cirkonstancojn, kiuj intervenis en la ekapero de la meksika hispana kiel sendependa varíanto de la duoninsula hispana lingvo. Ĝi ankaǔ priskribas la geografiajn kaj sociajn dialektojn de la nuntempa mek-sika hispana en la kunteksto de la studoj faritaj aǔ direktitaj de J. M. Lope Blanch. La dua parto komparas la fonologiajn kaj morfosintaksajn fenomenojn, kiuj karak-terizas meksikan kaj ĉikanan aǔ meksik-amerikan hispanan lingvon, do tiun varíanton parolatan en la sudokcidenta parto de Usono. Kvankam la lingvaj informoj donataj ĉi tie montras sennombrajn similecojn inter la du varíanto], la aǔtoro supozas, ke la va-riemo de la meksik-hispana estas pli granda ol tiu de la ĉikan-hispana pro tio, ke la demografia eksplodo, la intensa interna migrado kaj la kresko de la amaskomunikiloj en Meksiko metis en proksiman kontakton parolantojn el diversaj fonoj geografiaj kaj sociaj. Fine, ĉar la ĉikan-hispana estas tre simila al la meksik-hispana, kaj malpli va-riema, la aǔtoro proponas eblan lingvoplanan procedon bazitan sur ĉikana varíanto kun evidentaj meksikaj elementoj.