Linguistic Denial and Linguistic Self-Denial

SUMARIO La negatión y la auto-negación lingüística: Las ideologías del lenguaje en Estados Unidos El norteamericano demuestra múltiples y altercantes percepciones, creencias, actitudes y marieras de razonar en cuanto a argumentas concernientes a la política del idioma. Sin embargo, las principales ideologías norteamericanas relativas al idioma son semejantes en cuanto a su negación de inigualdad lingüistica: su existencia, sus consecuencias y la posibilidad de sobrellevarla. Aquellos que luchan por los derechos de las minorías lingüísticas aceptan algunas de las suposiciones principales de sus adversarios. Estas suposiciones incluyen el desunificante impacto politico de diversidad lingüistica dentro de la población, la validez de competencia lingüistica como un indice de lealtad nacional, la neutralidad étnica del idioma inglés común, la inferioridad intrínsica de los dialectos, la suficiencia de la fuerza de voluntad para dominar el idioma principal de la sociedad, la suficiencia de este dominio para progresar económicamente, y la exclusión por derecho del idioma en las categorías protegidas por ley contra la discriminación. Estas generalizaciones surgen principalmente de debates políticos y opiniones judiciales acerca del reconocimiento oficial, en las elecciones y en las escuelas publicas, del idioma espaňol y del inglés empleado por la población negra. RESUMO Malagnoskoj pri malegaleco: La lingvaj opiniaroj en Usono Inter usonanoj oni trovas diversajn kaj konfliktajn perceptojn, kredojn, emojn kaj rezonadojn pri la lingva politiko. La cefaj usonaj lingvaj ideologioj tamen similas pro tio, ke ili neas la lingvan malegalecon. Ili neas gian ekziston, giajn konsekvencojn kaj gian venkeblecon. Batalantoj por la rajtoj de lingvaj malplimultoj akceptas iujncefajn supozojn de siaj kontraüuloj. Inter tiuj estas supozoj ke: lingva diverseco en la štatanaro kaüzas politikan malunuecon, lingvoscio valide indikas nacian lojalecon, la norma angla lingvo estas etne neütrala, dialektoj estas nature malindaj, oni povas mastri lacefan lingvon de sia socio se oni tion nur volas, tia mastreco suficas por ekonomia sukceso, oni juste ne aplikas al lingvaj grupoj la jurajn protektojn kontraú diskriminado. Tiujn generaligojn apogas cefe debatoj kaj jugistaj decidoj pri la oficialeco de la hispana kaj la nigrangla lingvoj ce la balotprocezo kaj en la publikaj lernejoj.