Minority language rights at a deadlock

This article analyses the European Union’s (EU) approach to the protection of regional or minority languages (RMLs) over the decade 2013 to 2023. It starts by providing a succinct overview of minority language rights in the international arena and focuses its analysis on the European Union, more specifically on the European Commission, the European Parliament and the Council of the EU. The article notes the downward trend in minority language promotion in Europe and highlights the mismatch between the bottom-up, societal demands claiming more support for RMLs and the top-down approach, which shows increasing reluctance to intervene in minority language protection at EU level, on the grounds that languages remain a competence of Member States.

Este artículo analiza el enfoque de la Unión Europea (UE) respecto a la protección de las lenguas regionales o minoritarias (RML) en la última década, de 2013 a 2023. Comienza proporcionando una visión general sucinta de los derechos lingüísticos de las minorías en el ámbito internacional y centra su análisis en la Unión Europea, más específicamente en la Comisión Europea, el Parlamento Europeo y el Consejo de la UE. El artículo señala la tendencia a la baja en la promoción de lenguas minoritarias en Europa y destaca la discrepancia entre las demandas sociales desde abajo, que reclaman más apoyo para las RML, y el enfoque descendente, que muestra una creciente reticencia a intervenir en la protección de las lenguas minoritarias a nivel de la UE, basándose en que las lenguas siguen siendo una competencia de los Estados miembros

Ĉi tiu artikolo analizas la aliron de la Eŭropa Unio (EU) al protektado de regionaj aŭ minoritataj lingvoj (RML-oj) en la daŭro de la jardeko 2013–2023. Unue ĝi liveras mallongan superrigardon de rajtoj koncerne minoritatajn lingvojn en la internacia medio, fokusante sian analizon je la Eŭropa Unio — pli specife je la Eŭropa Komisiono, la Eŭropa Parlamento kaj la Konsilio de EU. La artikolo atentigas pri la emo al reduktiĝo de antaŭenigo de minoritataj lingvoj en Eŭropo kaj prilumas la nekongruon inter desubaj sociaj demandoj kiuj emfazas pli da subteno por RML-oj kaj la desupra aliro kiu montras kreskantan malemon interveni en protektado de minoritataj lingvoj je la nivelo de la EU, laŭ la argumento, ke lingvoj restas kompetento de la Membraj Ŝtatoj.