Language policies as a conflict prevention tool

This article outlines the approach of the OSCE High Commissioner on National Minorities to matters related to the use of language, assessing its consistency. Language is a major identity marker and as such can become a contentious issue in multi-ethnic societies. Questions revolving around the use of language can catalyse fights around distribution of power within States. They can also become a source of conflict and tensions between States, requiring the attention of international organizations such as the OSCE. Conversely, sound language policies can be instrumental in defusing tensions and strengthen the cohesion of diverse societies. Since its inception thirty years ago, the HCNM has devised a framework for developing balanced language policies as an instrument for conflict prevention. In the HCNM experience, the promotion and use of minority languages needs to be balanced by the adoption and promotion of one or more official languages. The article argues that the HCNM approach relies on the ‘positive’ securitization of linguistic rights, and proves that through its thematic recommendations the HCNM has embarked on a mission of addressing languages and minorities through inclusion and integration, as an approach to build a win-win model of global and regional security.

Cet article décrit l’approche du Haut-Commissaire de l’OSCE pour les minorités (HCMN) nationales en matière de langue et vise à en évaluer la cohérence. La langue est un important marqueur d’identité et à ce titre, elle est susceptible de devenir un objet de litige dans les sociétés pluriethniques. Les questions que soulève l’usage linguistique peuvent catalyser les tensions et les conflits entre États, amenant des organisations internationales telles que l’OSCE à leur prêter attention. À l’inverse, des politiques linguistiques avisées peuvent contribuer à désamorcer les tensions et à renforcer la cohésion des sociétés plurielles. Depuis ses débuts il y a une trentaine d’années, le HCMN a élaboré un cadre pour le développement de politiques linguistiques équilibrées en tant qu’instrument de prévention des conflits. Selon l’expérience du Haut-Commissariat, il importe de combiner la promotion et l’utilisation des langues minoritaires d’une part avec la promotion d’une ou plusieurs langues officielles d’autre part. Cet article avance l’idée que l’approche du HCMN repose sur une ‘sécuritisation positive’ des droits linguistiques et qu’elle montre, au travers de ses recommandations thématiques, que le Haut-Commissariat entend traiter les questions de langues et de minorités en termes d’inclusion et d’intégration. Ce faisant, il vise à construire un modèle gagnant-gagnant de sécurité globale et régionale.

Tiu ĉi artikolo skizas la alirvojon de la Alta Komisionestro pri Naciaj Minoritatoj de la Organizo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSKE) rilate la uzadon de lingvoj, taksante ĝian konsekvencecon. Lingvoj estas gravaj indikiloj de identeco kaj, kiel tiaj, povas fariĝi disputiga demando en multetnaj socioj. Demandoj ĉirkaŭ la uzado de lingvoj povas katalizi batalojn pri la distribuo de potenco ene de Ŝtatoj. Ili povas ankaŭ fariĝi fontoj de konfliktoj kaj streĉitecoj inter Ŝtatoj, postulante la atenton de internaciaj organizoj kiel ekzemple OSKE. Male, solidaj lingvaj politikoj povas roli por mildigi streĉitecojn kaj povas fortigi la koheron de diversaj socioj. Ekde sia starigo antaŭ tridek jaroj, la Alta Komisiono pri Naciaj Minoritatoj (AKNM) ellaboris kadron por evoluigi ekvilibrajn lingvopolitikojn kiel ilon por konfliktoprevento. Laŭ la sperto de AKNM, la antaŭenigo kaj utiligo de minoritataj lingvoj devas kontraŭpesiĝi per akcepto kaj antaŭenigo de unu aŭ kelkaj oficialaj lingvoj. La artikolo asertas ke la aliro AKNM dependas de la “pozitiva” sekurecigo de lingvaj rajtoj, kaj pruvas, ke pere de siaj temaj rekomendoj AKNM lanĉis mision por fronti lingvojn kaj minoritatojn pere de inkluzivo kaj integriĝo, kiel aliron por konstrui ĉiam pozitivan modelon de tutmonda kaj regiona sekureco.