No language policy without translation policy

A major challenge for authorities in the modern world is the linguistic integration of minorities. In this context, language policies play a key role as authorities are increasingly faced with the challenge of adjusting their language policies in order to secure the linguistic rights and thus the integration of their multilingual populations. In multilingual democracies, these language policies must include choices about the use or non-use of translation. These choices, when they are systematic, become policies of their own in terms of translation. Thus, translation policies arise in part as a consequence of language policies, and there can be no language policy without an attendant translation policy. This article sheds light on the role of translation policies as part of language policy. Specifically, it shows that translation policies can be a tool for integration and recognition or exclusion and neglect of speakers of minority languages and therefore deserve special attention. This is done by comparing the translation policies adopted in Flanders and Wales, both as applied to autochthonous linguistic minorities and allochthonous linguistic minorities. Lessons can be learned from the similarities and differences of translation policies in these two regions.

Een belangrijke uitdaging voor overheden in de moderne wereld is de taalkundige integratie van minderheden. In deze context speelt taalbeleid een belangrijke rol aangezien overheden meer en meer geconfronteerd worden met de uitdaging om hun taalbeleid aan te passen om de taalrechten en dus de integratie van hun meertalige bevolking veilig te stellen. In meertalige democratieën moet dit taalbeleid keuzes inhouden over het gebruik of niet-gebruik van vertaling. Indien deze keuzes systematisch worden, vormen ze een vertaalbeleid op zich. Vertaalbeleid ontstaat dus als gevolg van taalbeleid: er kan geen taalbeleid zijn zonder een begeleidend vertaalbeleid. Dit artikel werpt licht op de rol van vertaalbeleid als onderdeel van taalbeleid. In het bijzonder laat het zien dat vertaalbeleid een instrument kan vormen voor integratie en erkenning of uitsluiting van sprekers van minderheidstalen en daarom speciale aandacht verdient. Hiervoor wordt het vertaalbeleid in Vlaanderen en Wales, zowel voor autochtone als allochtone linguïstische minderheden, vergeleken. Lessen kunnen worden getrokken uit de overeenkomsten en verschillen in vertaalbeleid in deze twee regio’s.

La integración lingüística de las minorías supone uno de los principales retos para las autoridades contemporáneas. En tal contexto, las políticas lingüísticas cumplen un papel fundamental conforme las autoridades enfrentan cada vez con mayor frecuencia el desafío de ajustar sus políticas lingüísticas al objetivo de asegurar los derechos lingüísticos, y por ende lograr la integración, de las poblaciones en las que se hablan varios idiomas. En democracias multilingües, dichas políticas forzosamente incluyen decisiones en torno al uso (o no) de la traducción. Tales decisiones, cuando tienen carácter sistemático, se convierten en políticas de traducción en sí, por lo cual las políticas de traducción surgen en parte como consecuencia de las lingüísticas; es decir, no hay política lingüística sin política de traducción. Este artículo revela algunos aspectos de la función que cumplen las políticas de traducción en el contexto de la política lingüística. El mismo demuestra que las políticas de traducción pueden ser un instrumento para lograr por un lado la integración y el reconocimiento o por otro la exclusión y el abandono de los hablantes de idiomas minoritarios, por lo cual se les debe prestar particular atención. Tal demostración se lleva a cabo mediante la comparación de las políticas de traducción adoptadas en Flandes y en Gales, tanto para las minorías lingüísticas autóctonas como alóctonas. Las semejanzas y diferencias en las políticas de traducción de estas dos regiones pueden aportar lecciones relevantes.