El grado de pluricentrismo de la lengua española

El proceso globalizador ha traído consigo una reestructuración en todos los niveles, un cambio profundo en la manera en la que se distribuyen los recursos y el poder (político, económico, cultural, comunicativo, etc.). En este sentido, en el ámbito lingüístico, la difusión y hegemonía internacional de unas pocas lenguas e identidades hipercentrales se ha visto muy auxiliada por el surgimiento de organismos y agentes transnacionales y supraestatales, así como por la producción de industrias culturales globales. No obstante, frente a estas tendencias homogeneizadoras de la mundialización, las sociedades han respondido al impacto globalizador con una intensificación de flujos locales y contactos interregionales. De esta manera, las distintas comunidades lingüísticas han buscado relocalizar su identidad y han emergido nuevos sistemas de estratificación normativa en las tradicionales ‘periferias lingüísticas’. En consecuencia, la política y la planificación lingüísticas en torno al español y, en especial, los principales organismos de regulación idiomática en el mundo hispánico (las Academias de la lengua) se han visto en la necesidad de reorientar, no sin dificultades, sus líneas y estrategias de actuación. Tal y como se explica en este trabajo, el pluricentrismo lingüístico se ha presentado como un modelo de estandarización más adecuado para atender a las nuevas demandas y reivindicaciones identitarias en estos tiempos de interacción entre lo global y lo local.

Der Globalisierungsprozess hat in alle Bereiche zu einer Umstrukturierung geführt. Die Art und Weise, wie die Ressourcen und die Macht (politisch, wirtschaftlich, kulturell, kommunikativ, etc. ) verteilt werden, hat sich dementsprechend stark verändert.

In dieser Hinsicht hat die Entstehung transnationaler und überstaatlicher Organismen und Akteuren, sowie die Entwicklung globaler Kulturindustrien die Verbreitung und internationale Hegemonie einiger wenigen Sprachen und hyperzentrischer Identitäten unterstützt. Trotz diesen homogenisierenden Globalisierungstendenzen haben die Gesellschaften mit einer Intensifizierung von lokalen Bewegungen und interregionalen Kontakte auf die globalisierende Auswirkung geantwortet.

Auf diese Art haben die unterschiedlichen Sprachgemeinschaften versucht, ihre Identität neu zu ordnen und sind dementsprechen neue Rechtsvorschiften in den traditionellen Sprachperipherien entstanden. Damit sind Politik und die Sprachplanung im Bereich des Spanischen und besonders die Akademien der Sprache (Academias de la lengua), die am bedeutendsten Regulierungseinrichtungen der spanischen Sprache, zu einer nicht immer einfach Neuorientierung von ihren Aktionlinien und -strategien gezwungen. Wie im folgenden Beitrag geschildert wird, ist der sprachliche Plurizentrismus das geeignegste Standarisierungsmodell, um auf die heutzutagige Interaktion zwischen das Global und Lokal neuen Identitäsforderungen und -ansprüchen zu antworten.

Tutmondiĝo alportis restrukturiĝon ĉiuaspekte – profundan ŝanĝon de la maniero laŭ kiu distribuiĝas rimedoj kaj potenco – politika, ekonomia, kultura, komunika, ktp. El lingva vidpunkto, la internacian disvastiĝon kaj hegemonion de kelkaj “hipercentraj” lingvoj kaj identoj nutris la apero de iuj transnaciaj kaj supraŝtataj establoj kaj ankaŭ la produktoj de tutmondaj kulturaj industrioj. Tamen, fronte al tiaj homogenigaj emoj, socioj reagis al tiu tutmondiga premo per intensigo de lokaj fluoj kaj interregionaj kontaktoj. Tiumaniere, diversaj lingvaj komunumoj celis reloki siajn identojn, kaj novaj sistemoj de normiga tavoligo ekestis en la tradiciaj “lingvaj periferioj”. Rezulte, lingvopolitiko kaj lingvoplanado pri la hispana, precipe en la ĉefaj lingvoreguligaj establoj en la hispanlingva mondo (lingvaj akademioj), estis devigataj reorienti siajn direktojn kaj strategiojn de agado – kio liveris multajn malfacilaĵojn. Kiel la nuna artikolo klarigas, oni prezentis lingvan plurcentrismon kiel pli taŭgan normigan modelon por plenumi la novajn identecajn postulojn kaj pravigojn en la nuntempo de tutmonda kaj loka interago.