In:Overarching Greek Trends in European Philosophy
Edited by Marco Antonio Coronel Ramos
[IVITRA Research in Linguistics and Literature 30] 2021
► pp. 49–60
O lugar dos Segundos Analíticos no conjunto do Organon
Article language: Portuguese
Published online: 16 August 2021
https://doi.org/10.1075/ivitra.30.c03mes
https://doi.org/10.1075/ivitra.30.c03mes
Article outline
- 1.Introdução
- 2.Conceito de organon
- 3.Composição do organon
- 4.Ordenação do Organon
- 5.Cronologia interna do Organon
- 6.Título e autenticidade dos segundos analíticos
- 7.Datação relativa dos segundos analíticos
- 8.Datação absoluta dos segundos analíticos
Notas Referências bibliográficas
References (44)
Amónio, Filópono, Olimpiodoro and Simplício (1899). Ammonii
in Aristotelis Analyticorum priorum librum I commentarium: Ed. Maximilianus Wallies. Berlin: Georg Reimer.
Ammonius, H. e Busse, A. (1895). In
Aristotelis Categorias commentarius: Ed. Adolfus
Busse. Berlin: Georg Reimer.
Alexandre de
afrodísias (1883). In
Aristotelis Analyticorum priorum librum 1 commentarium: Ed.
Maximilianus
Wallies. Berlin: Georg Reimer.
Barnes, J. (1981). Proof
and the
Syllogism. Em E. Berti (ed.) Aristotle
on Science: the Posterior Analytics. Proceedings of the
Eighth Symposium
Aristotelicum (pp. 17–59). Padova: Antenore.
Bonitz, H. (1961). Index
Aristotelicus. Em I. Bekker (ed.), O. Gigon (rev.) Aristotelis
Opera. Editio altera. V. Berlin: Königlichen Preussischen Akademie der Wissenschaften.
Brandis, C. A. (1833). Über
die Reihenfolge der Bücher des aristotelischen Organons und
ihre griechischen Ausleger: nebst Beiträgen zur Geschichte
des Textes jener Bücher des Aristoteles und ihrer
Ausgaben. Berlin: Königlichen Preussischen Akademie der Wissenschaften.
Brunschwig, J. (1981). L’objet
et la structure des Secondes Analytiques d’après
Aristote. Em E. Berti (ed.) Aristotle
on Science: the Posterior Analytics. Proceedings of the
Eighth Symposium
Aristotelicum (pp. 61–96). Padova: Antenore.
(1989). Aristote
de Stagire. Richard Goulet (ed.) Dictionnaire
des philosophes
antiques (p. 483–488, vol. I). Paris: CNRS.
Corcoran, J. (1974). Aristotle’s
Natural Deduction
System. Em Interpretations
of ancient logic, 1972. Ancient logic and its modern
interpretations (pp. 85–131). Dordrecht (Holland): Reidel.
Case, T. (1911). Aristotle.
(1911). Hugh Chisholm (ed.) Encyclopædia
Britannica (p. 501–522, 11ª
ed., vol. II). England: Cambridge University Press. [Reeditado
em: W. Wians (ed.). (1966) Aristotle’s
Philosophical Development. Problems and
Prospects. Lanham (Maryland, Estados Unidos): Rowman and Littlefield Publishers, p. 1–40].
Düring, I. (1957). Aristotle
in the Ancient Biographical
Tradition. Göteborg, Stockholm: Almqvist & Wiksell.
(1966). Aristoteles.
Darstellung und Interpretation seines
Denkens. Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag [trad.
castellana: (1987). Aristóteles:
exposición e interpretación de su
pensamiento. B. Navarro (trad.). México: UNAM].
Elia, Busse, A. e David, I. (1900). In
Porphyrii Isagogen et Aristotelis Categorias
commentaria. Berolini: Typ. et impensis G. Reimeri.
Filópono, J. (1898). Philoponi
(olim Ammonii) In Aristotelis Categorias
commentarium. Ed. Aldolfus Busse. Berolini: Typis et impensis G. Reimeri.
(1905). Ioannis
Philoponus In Aristotelis Analytica priora
commentaria. Ed. Maximilianus Wallies. Berolini: Typis et impensis Georgii Reimeri
Gauthier, R. A. (1970). Introduction. Em R. A. Gauthier e J.-Y. Jolif (eds.) L’Éthique
à
Nicomaque, I-II. (2ª
ed., pp. 10–62). Louvain, Paris: Publications Universitaires de Louvain, Éditions Béatrice Nauwelaerts.
Heitz, J. H. E. (1869). Fragmenta
Aristotelis. Em Aristotelis
Opera Omnia. Graece et
latine, IV.2. Paris: Firmin-Didot [reedição: 1973. Hildesheim, New York: G. Olms].
Jaeger, W. (1923). Aristoteles. Grundlegung
einer Geschichte seiner
Entwicklung. Berlin: Weidmann [trad. castellana: Jaeger, W. (1983). Aristóteles.
Bases para la historia de su desarrollo
intelectual (J. Gaos,
trad.). Mexico, Madrid, Buenos Aires: Fondo de Cultura Económica].
Maier, H. (1900). Die
Syllogistik des Aristoteles. II: Die logische Theorie des
Syllogismus und die Entstehung der aristotelischen Logik. 2:
Die Entstehung der aristotelischen
Logik. Tübingen: Laupp.
Mansion, A. (1945). Introduction
à la Physique aristotélicienne. (2ª
ed.). Louvain, Paris: Publications Universitaires de Louvain, Éditions Béatrice Nauwelaerts.
Mesquita, A. P. (2005). Introdução
Geral às Obras Completas de
Aristóteles. Lisboa: Imprensa Nacional-Casa da Moeda.
Moraux, P. (1951). Les
listes anciennes des ouvrages
d’Aristote. Louvain: Publications Universitaires de Louvain.
Nuyens, F. J. (1948). L’évolution
de la psychologie
d’Aristote. Louvain, La Haye, Paris: Éditions de l’Institut Supérieur de Philosophie, Martinus Nijhoff, Vrin.
Olimpiodoro e Busse, A. (ed.) (1902). Olympiodori
prolegomena et in
categorias. Ed. Adolfus Busse. Berolini: Typis et impensis Georgii Reimeri
Rist, J. (1989). The
Mind of Aristotle. A Study in Philosophical
Growth. Toronto: Toronto University Press.
(1870). Aristotelis
qui ferebantur librorum
fragmenta. Em Aristotelis
Opera (vol. 5, pp. 1463–1589). Berlin: Königlichen Preussischen Akademie der Wissenschaften.
(1949). Aristotle’s
Prior and Posterior Analytics. A Revised Text with
Introduction and
Commentar. Oxford: Clarendon Press.
Simplício (1907). In
Aristotelis Categorias
commentarium. Ed. Karl Kalbfleisch. Berolini: Typis et impensis Georgii Reimeri.
Smith, R. (1982). The
Relationship between Aristotle’s
Two Analytics. Classical
Quarterly, 32(2), pp. 327–335.
Vogel, C. J. de (1968). Aristotle’s
Attitude to Plato and the Theory of Ideas According to the
Topics. Em G. E. L. Owen (ed.) Aristotle
on Dialectic: The Topics. Proceedings of the Third Symposium
Aristotelicum (pp. 91–102). Oxford: Clarendon Press.
