Article published In: History of Linguistics in Poland
[Historiographia Linguistica 25:1/2] 1998
► pp. 87–114
Onomastics in Poland
From 19th-century beginnings to the present
Published online: 1 January 1998
https://doi.org/10.1075/hl.25.1-2.07gal
https://doi.org/10.1075/hl.25.1-2.07gal
Summary
The paper deals with onomastics as a branch of linguistics, its subject matter, scope of research, methodology, and relations to other branches of linguistics, such as language history, dialectology, as well as other fields, for example, history. The second part of the paper presents particular periods of onomastic research in chronological order. A systematic development of the discipline is shown through bibliographic examples and mention of the most important scientific organizations and institutions. The essence of the qualitative development of Polish onomastics consists in undertaking ever new problems which attest to the broadening of the scope of research to include new classes of speech signs recognized as nomina propria. Also essential is undertaking theoretical issues – the place and function of proper names in the system of language. A list of research desiderata concludes the discussion.
Résumé
L’article traite de l’onomastique comme une branche de a linguistique, ses domaines, l’envergure de sa recherche, de sa méthodologie, et ses rapports avec d’autres branches de a linguistique, comme l’histoire du langage, la dialectologie, et même avec d’autres sujets, par exemple l’histoire en général. La deuxième partie présente périodes particulières de la recherche onomastique en ordre chronologique. Le développement systématique de la discipline est démontré à l’aide des exemples bibliographiques et la mention des organizations et des institutions scientifiques les plus importantes. Selon l’auteur, l’essence du développement qualitatif de l’onomastique polonaise consiste en menant des problèmes toujours neufs qui attestent à l’élargissement de l’horizon de la recherche, par exemple pour inclure des classes nouveaux de signes linguistiques reconnues comme nomina propria. Il serait également essential de confronter des problèmes théoriques – la place et la fonction des noms propres à l’intérieur du système langagier. Une liste des désiderata pour la recherche conclut la discussion.
Zusammenfassung
In dem Beitrag geht es um einen speziellen Bereich der Sprachwissenschaft, die Onomastik, ihr Forschungsobjekt, ihre Blickrichtung, ihre Methode sowie ihre Beziehung zu anderen Bereichen wie etwa Sprachgeschichte, Dialektolgie und Geschichte. Im zweiten Teil des Beitrages geht es um die verschiedenen Epochen onomastischer Forschung, welche in ihrer chronologischen Abfolge beschrieben werden. Die systematische Entwicklung der Disziplin wird an bibliographischen Beispielen, aber auch an besonders wichtigen Institutionen und Organisationen, aufgezeigt. Das Wesen der qualitativen Entwicklung der polnischen Onomastik beruht darin, daß immer neue Probleme aufgegriffen werden, die die Erweiterung des Blickwinkels unter Beweis stellen, so die neue Klassen sprachlicher Zeichen, welche als nomina propria identifiziert worden sind. Ebenso wichtig sind aber auch theoretische Untersuchungen, etwa zur Stellung und Funktion von Eigennamen im Sprachsystem. Den Abschluß bildet eine Auflistung von Forschungsdesiderata.
Streszczenie
Treścią artykułu jest onomastyka jako dział językoznawstwa, jej przedmiot, zakres badań, metodologia badawcza oraz relacje między tym a innymi działami językoznawstwa, takimi jak: historia języka, dialektologia, a także innymi naukami, np. historią. W drugiej części przedstawiono periodyzację badań onomastycznych w porządku chronologicznym. Ukazano systematyczny rozwój tej dyscypliny badawczej, egzemplifikując ten rozwój przykładami bibliograficznymi oraz przytoczeniem najważniejszych organizacji i instytucji naukowych. Istotą rozwoju jakościowego onomastyki polskiej jest podejmowanie coraz to nowych tematów badawczych, świadczących o poszerzaniu zakresu badawczego o nowe klasy znaków mowy, uznawane za nomina propria oraz podejmowanie problematyki teoretycznej – miejsca i funkcji nazw własnych w systemie języka. Omówienie zakończono postulatami badawczymi.
References (220)
Banaczkowski, Piotr. 1949. “O nazwach, nazwiskach i przezwiskach w Wąchocku (Świętokrzyskie)”. Język Polski 291.78–80.
Baudouin de Courtenay, Jan Niecisław. 1870. O drewne – polskom jazykie do XIV-go Stoletija [On the Old Polish language before the fourteenth century]. Leipzig: Behr & Hermann.
Bibliografia onomastyki polskiej. Vols.I-IV1 (see below, for details).
Bibliografia onomastyki polskiej. Vol.I1 (Beginnings to 1958). 1960. Compiled by Taszycki Witold, Mieczysław Karaś, Adam Turasiewicz. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Bibliografia onomastyki polskiej. Vol.II1 (1959–1970). 1972. Compiled by Taszycki Witold, Mieczysław Karaś & Adam Turasiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Bibliografia onomastyki polskiej. Vol.III1 (1971–1980). 1983. Ed. by Kazimierz Rymut. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Bibliografia onomastyki polskiej. Vol.IV1 (1981–1990). 1992. Compiled by Przybytek Rozalia, Kazimierz Rymut. Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN.
Borek, Henryk. 1968. Zachodniosłowiańskie nazwy toponimiczne z formant-em -bn-. Wrocław: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
. 1978. Diachroniczne i synchroniczne klasyfikacje nazwisk polskich: Z polskich studiów slawistycznych, series 5.447–455.
Borek, Henryk & Urszula Szumska. 1976. Nazwiska mieszkańców Bytomia od końca XVI wieku do roku 1740. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
. 1978b. “Polskie nazwy osobowe z sufiksem -j-”. Sprawozdania Gdańskiego Towarzystwa Naukowego 51.93 (1979).
. 1980a. “Niektóre nazwy osobowe z sufiksami, -bn- i – bn- w języku polskim”. Prace Filologiczne 291.7–16.
. 1980b. “Polskie nazwy osobowe z sufiksem -in, -ina, -ino i jego pochodnymi -lin(a,o) i -owin(a,o)”. Slavia Occidentalis 271.11–19.
Brocki, Zygmunt. 1972a. “Nazwy polskich pociągów ekspresowych”. Zpravodaj Mistopisné komise CSAV 131.293–295.
Bubak, Józef. 1970. Nazwiska ludności dawnego starostwa nowotarskiego. I-II1. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1986. Proces kształtowania się polskiego nazwiska mieszczańskiego i chłopskiego. Kraków: Uniwersytet Jagielloński.
. 1992. Słownik nazw osobowych i elementów identyfikacyjnych Sądecczyzny XV-XVII w. 21 vols. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych “Universitas”.
Bujak, Franciszek. 1905. Studia nad osadnictwem Małopolski. Part I. Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego AU 471.172–428.
Bystroń, Jan Stanisław. 1927. Nazwiska polskie. (= Lwowska Biblioteka Slawistyczna, 4.) Lwów. (2nd ed., Książnica: “Atlas”, 1936.)
Cieślikowa, Aleksandra. 1990. Staropolskie odapelatywne nazwy osobowe: proces onimizacji. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Dejna, Karol. 1955. “Urzędowe i gwarowe postaci nazw miejscowych w okolicy Głupczyc i Raciborza”. Rozprawy Komisji Językowej ŁTN 21.119–158.
. 1981. Atlas polskich innowacji dialektalnych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe. (2nd ed., 1994.)
. 1949b. “Żeńskie formy nazwisk”. Poradnik Językowy 51.20–21. (Sequels in 1952: 21.37; 7.37–38; 1954: 8.38.)
Dzikowski, Władysław & Danuta Kopertowska. 1976. Toponimia Kielc. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Furdal, Antoni. 1984. “Onomastyka widziana z zewnątrz”. Nazwy własne a wyrazy pospolite w języku i tekście ed. by Henryk Borek, 89–95. Opole: Wyższa Szkoła Pedagogiczna.
Gala, Sławomir. 1979. “Słowotwórstwo nazwisk i przezwisk ludności byłego powiatu piotrkowskiego”. Studia Językoznawcze 41.43–87. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1982. “Przeniesienia, derywaty, powielenia w antroponimii polskiej”. Rozprawy Komisji Językowej ŁTN 281.21–32.
. 1985. Polskie nazwy osobowe z podstawowym -l-/-ł- w części sufiksalnej. (= Acta Universitatis Lodziensis. Folia Linguistica, 10.) Łódź: Uniwersytet Łódzki. (2nd ed., 1992.)
. 1987. Słownik nazwisk i przezwisk ludności ziemi piotrkowskiej. Piotrków Trybunalski & Łódż: Wydawnictwo Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Piotrkowie Trybunalskim.
. 1994. “Morfologiczny czy leksykalny aspekt nazwisk określonych klas leksykalnoetymologicznych”. Paper read at an Onomastic Conference held in Warsaw.
Galas, Piotr. 1949. “Urzędowe a ludowe nazwy miejscowości w powiecie bocheńskim i okolicy”. Język Polski 291.51–62.
Gołębiowska, Teresa. 1964. Terenowe nazwy orawskie. (= Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego; Prace Językoznawcze, 11.) Kraków: Uniwersytet Jagielloński.
. 1971. Antroponimia Orawy. (= Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego; Prace Językoznawcze, 34.) Ibid.
Górnowicz, Hubert. 1964. “Toponimia Gdyni”. Gdańskie Zeszyty Humanistyczne 61. Gdańsk: Wyższa Szkoła Pedagogiczna.
. 1968. Rodowe nazwy miejscowe Wielkopolski, Małopolski i Mazowsza. Gdańskie Zeszyty Humanistyczne. Gdańsk: Wyższa Szkoła Pedagogiczna.
. 1974. “Ze studiów nad toponomastyką Pomorza Gdańskiego. II: Nazwy terenowe i wodne z sufiksem -ec i jego pochodnymi”. Slavia Occidental 211.13–33.
. 1975. “Ze studiów nad toponomastyką Pomorza Gdańskiego. I: Nazwy miejscowe z sufiksem -ec i jego pochodnymi”. Gdańskie Studia Językoznawcze 11.5–61.
. 1979a. “Nazwy geograficzne z formantem -jb na Pomorzu Gdańskim”. Sprawozdania Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, 138–139. Gdańsk.
. 1992. Słownik nazwisk mieszkańców Powiśla Gdańskiego. Posthumously edited by Edward Breza. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.
Grodziński, Eugeniusz. 1973. Zarys ogólnej teorii imion własnych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Grzeszczuk, Stanisław. 1966. Nazewnictwo sowiźrzalskie. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Halicka, Irena. 1978. Nazwy miejscowe środkowej i zachodniej Białostocczyzny. Topograficzne i kulturowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Handke, Kwiryna. 1970. Semantyczne i strukturalne typy nazw ulic Warszawy. Wroclaw: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Kamińska, Maria. 1964–1965. Nazwy miejscowe dawnego województwa sandomierskiego. Part I&II. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Karaś, Mieczysław. 1955. “Polskie nazwy miejscowe typu Podgóra, Zalas”. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagellońskiego: Filologia 11.233–238.
. 1970a. “Antroponimiczny sufiks -ur, -ura w języku polskim”. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagellońskiego. Prace Językoznawcze 291.17–31.
. 1975. “Onomastyka polska po II wojnie światowej (główne kierunki i wyniki badań)”. Poradnik Językowy 21.57–65.
Karłowicz, Jan. 1888a. “Kilka słów o nazwiskach litewskich (z powodu uwag L. Malinowskiego)”. Prace Filologiczne 11.188–191.
. 1894–1905. Słownik wyrazów obcego a mniej jasnego pochodzenia, używanych w języku polskim. Kraków: W. L. Anczyc i Spółka.
Karłowicz, Jan, Adam Kryński & Władysław Niedźwiedzki. 1900–1927. Słownik języka polskiego. 81 vols. (Repr., Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1952.)
Karpluk, Maria. 1955. “Polskie nazwy miejscowe od imion kobiecych”. Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej 11.111–161.
Kęsikowa, Urszula. 1976. Nazwy geograficzne Pomorza Gdańskiego z sufiksem -ov-. Gdańskie Towarzystwo Naukowe. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Kętrzyński, Stanisław. 1945. “O imionach piastowskich do końca XI w.”. Sprawozdania z Czynności i Posiedzeń PAU 461.213–215.
Kondratiuk, Michał. 1974. Nazwy miejscowe południowo-wschodniej Białostocczyzny. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Kopertowska, Danuta. 1980. Kieleckie antroponimy XVI i XVII wieku. Kielce: Wyższa Szkoła Pedagogiczna.
Kosyl, Czesław. 1974. “O przechodzeniu nazw własnych do kategorii nazw pospolitych”. Onomastica 191.85–104.
. 1992. Nazwy własne w prozie Jarosława Iwaszkiewicza. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej.
Kowalik-Kaleta, Zofia. 1981. Staropolskie nazwy osobowe motywowane przez nazwy miejscowe. Wroclaw: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Kozierowski, Stanislaw. 1938. Nazwiska, przezwiska, przydomki, imiona polskie niektórych typów słowotwórczych. Księga rodzaju ludu polskiego. Poznań: Druk S. A. “Ostoja”. (Part II, Fasc.1, 1948.)
Kupiszewski, Władysław. 1974. Polskie słownictwo z zakresu astronomii i miar czasu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Kuraszkiewicz, Władysław. 1951. “Nazwiska na -owic w Warszawie XV-XVI wieku”. Język Polski 311.28–29.
Leyding-Mielecki, Gustaw. 1947. Słownik nazw miejscowych okręgu mazurskiego, Part I. Olsztyn: Instytut Mazurski. (Part II: Nazwy fizjograficzne. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.)
Lubas, Władysław. 1963. “Nazwy terenowe powiatu jasielskiego i krośnieńskiego” (Part I). Onomastica 71.195–236.
. 1968. Nazwy miejscowe południowej części dawnego województwa krakowskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1973. “Onomastyka w systemie językowym (na przykładach słowiańskich)”. Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego, Prace Językoznawcze 21.7–23.
Malec, Maria. 1971. Budowa morfologiczna staropolskich złożonych imion osobowych. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1982. Staropolskie skrócone nazwy osobowe od imion dwuczłonowych. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Mańczak, Witold. 1955. “O zasięgach typów polskich nazw miejscowych w XVI w. (prócz Śląska i Pomorza)”. Język Polski. 351.26–41.
. 1984. “Nazwy własne a rzeczowniki pospolite”. Nazwy własne a wyrazy pospolite w języku i tekście ed. by Henryk Borek, 155–164. Opole: Wyższa Szkoła Pedagogiczna.
Michalewski, Kazimierz. 1972. “Udział imion własnych we wzbogacaniu apelatywnych zasobów słownikowych”. Rozprawy Komisji Językowej ŁTN 181.101–131.
Miklosich, Franz von. 1927. Die Bildung der slavischen Personen- und Ortsnamen. Heidelberg: Carl Winter.
. 1956. “Nowe prace o pochodzeniu polskiego języka literackiego”. Pochodzenie polskiego języka literackiego. Studia staropolskie ed. by Kazimierz Budzyk, vol.III1, 60–81. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Młodziejowski, Jerzy. 1946. “Miedzie, największe jezioro Pomorza Kaszubskiego”. Przegląd Zachodni 2/2.124–130.
Moszyński, Kazimierz. 1957. Pierwotny zasięg języka prasłowiańskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Nitsch, Kazimierz. 1948a. “Pogadanki o imionach i nazwiskach”. 2. Nazwiska od ptaków i... potraw”. Język Polski 281.52–53.
Otrębski, Jan. 1935. O najdawniejszych polskich imionach osobowych. Wilno: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie.
Ożdżyński, Jan. 1973. “Nazwy polskich klubów sportowych”. Rocznik Naukowo Dydaktyczny WSP w Krakowie. Prace Językoznawcze 21.99–124.
Pawłowski, Eugeniusz. 1966. Nazwy miejscowe Sądecczyzny, Part I. Ogólna charakterystyka nazewnictwa miejscowego Sądecczyzny. Kraków: Wyższa Szkoła Pedagogiczna.
. 1971. Nazwy miejscowości Sądecczyzny. Part II. Nazwy miast, wsi, przysiółków oraz dzielnic miejskich i wiejskich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Piekosiński, Franciszek. 1896 [vols. I & II1], 1902 [vol. III1]. Rycerstwo polskie wieków średnich. Kraków: Wydawnictwo Akademii Umiejętności.
Pisarkowa, Krystyna. 1972. “Nazwy nowoczesnych zespołów muzycznych (zespoły obce)”. Onomastica 171.167–186.
Polański, Kazimierz, ed. 1995. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Rieger, Janusz & Ewa Wolnicz-Pawłowska. 1975. Nazwy rzeczne w dorzeczu Warty. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Rospond, Stanisław. 1947a. “Pierwotna nazwa Szczecina a północno-zachodnia granica Polski Piastowskiej”. Slavia Occidentalis 181.291–304.
. 1956. “Problem genezy polskiego języka literackiego”. Pochodzenie polskiego języka literackiego. Studia staropolskie ed. by Kazimierz Budzyk, vol.III1, 117–177. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1957. Klasyfikacja strukturalno-gramatyczna słowiańskich nazw geograficznych. Wrocław: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
. 1967 Part I: A-F; 1973 Part II: G-K. Słownik nazwisk Śląskich. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Rozwadowski, Jan. 1906. “Krytyczne uwagi o praojczyźnie Słowian (Studia nad nazwami wód słowiańskich)”. Part II. Sprawozdania z Czynności i Posiedzeń AU w Krakowie 11/3.2.
. 1913. “Kilka uwag do przedhistorycznych stosunków wschodniej Europy i praojczyzny indoeuropejskiej na podstawie nazw wód”. Rocznik Slawistyczny 61.39–58.
. 1922. Nazwy Wisły i jej dorzecza. (= Monografia Wisły, 2.) Warszawa: Polskie Towarzystwo Krajoznawcze. (Repr. in Studia nad nazwami wód słowiańskich: Prace onomastyczne PAU No.1.280–303. Kraków 1948.)
Rymut, Kazimierz. 1967. Nazwy miejscowe północnej części województwa krakowskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1992–1994. Słownik nazwisk współcześnie w Polsce używanych. Vols. 1–101. Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN.
Rzetelska-Feleszko, Ewa. 1978. Rozwój i zmiany toponimicznego formantu -ica na obszarze zachodniosłowiańskim. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Safarewiczowa, Halina. 1956. Nazwy miejscowe typu Mroczkowizna, Klimontowszczyzna. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Semkowicz, Władysław. 1946. “Geneza imienia Mieszko”. Inter Arma, Zbiór prac ofiarowanych prof. Kazimierzowi Nitschowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin przez przyjaciół i uczniów. 67–84. Kraków: Uniwersytet Jagielloński.
Sławski, Franciszek. 1974. Słownik prasłowiański. Vol. 11. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Smoczyński, Paweł. 1962. “Nomina appellativa i propria we wzajemnym oddziaływaniu słowotwórczym”. Biuletyn PTJ 211.62–82.
Strutyński, Janusz. 1972. Polskie nazwy ptaków krajowych. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1980. “Właściwości znaczeniowe wyrazów utworzonych w języku polskim od nazw własnych”. Poradnik Językowy 31.105–112.
Śmiech, Witold. 1956. “Historia nazw miejscowych z przyrostkiem *-ov- na terenie dawnego powiatu sieradzkiego”. Rozprawy Komisji Językowej ŁTN 41.77–86
. 1996. Przymiotnikowe nazwy terenowe Polski. Edited posthumously by Sławomir Gala. Łódź: Łódzkie Towarzystwo Naukowe.
. 1934. Z dawnych podziałów dialektalnych języka polskiego. Part 1. Przejście ra w re; Part 2. Przejście ja w je. Lwów: Archiwum Towarzystwa Naukowego we Lwowie.
. 1946c. I. “Śladami języka polskiego na Śląsku”. II. “Śląskie nazwy plemienne”. III. “Imiona dawnych Ślązaków”. Śląsk 3/4.12–16.
. 1956. “Geneza polskiego języka literackiego w świetle faktów historycznojęzykowych”. Pochodzenie polskiego języka literackiego. Studia staropolskie ed. by Kazimierz Budzyk, vol.III1, 30–59. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
, (ed.) 1965–1987. Słownik staropolskich nazw osobowych. Vols.I-VII1. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Tymieniecki, Kazimierz. 1949. “Lędzicze (Lechici), czyli Wielkopolska w wieku IX”. Przegląd Wielkopolski 21.161–172.
Urbańczyk, Stanisław. 1946. “O imię pierwszego historycznego księcia Polski”. Inter Arma, Zbiór prac ofiarowanych prof. Kazimierzowi Nitschowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin przez przyjaciół i uczniów, 107–117. Kraków: Uniwersytet Jagielloński.
. 1956. “Głos w dyskusji o pochodzeniu polskiego języka literackiego”, Pochodzenie polskiego języka literackiego. Studia staropolskie, ed. by Kazimierz Budzyk, vol.III1, 82–101. Wroclaw: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
. 1970, 1971. “Słowiańskie nazwy osobowe z sufiksami -ula, -ul (na tle formacji odapelatywnych)”. 2 parts. Onomastica 151.202–233 and 161.186–210.
. ed. 1996. Systemy zoonimiczne w językach słowiańskich. (= Rozprawy Slawistyczne UMCS, 11.) Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej.
Wilkoń, Aleksander. 1970. Nazewnictwo w utworach Stefana Żeromskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Wolff, Adam & Ewa Rzetelska-Feleszko. 1982. Mazowieckie nazwy terenowe do końca XVI wieku. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Wolnicz-Pawłowska, Ewa. 1993. Antroponimia łemkowska na tle polskim i słowackim XVI-XIX wiek. Warszawa: Instytut Slawistyki PAN.
Zakrzewski, Zbigniew. 1971. Nazwy osobowe i historyczne ulic Poznania. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.
Zierhoffer, Karol. 1957. Nazwy miejscowe północnego Mazowsza. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
