Bilgi dağıtımına yönelik her eylem, (genel anlamda) “imge” yayma potansiyelini de taşır. Çerçeveleme ve ifade etme tercihleri gibi karar süreçleri her somut metin üretimi eyleminden önce gerçekleşir. Özellikle 19. ve 20. yüzyıl boyunca ulus devletlerin ortaya çıkması ve buna bağlı olarak ulusal ve kültürel kimliklerin oluşturulmasından beri bu tercihler, ulusal ve kültürel imge inşası stratejilerinden etkilenmiştir. Tercihler, bakış açıları ya da çerçeveler, çeviri eyleminde olduğu gibi yeni bir erek metne aktarılırken bunlara ilişkin ek bir seçim ve karar süreci kaçınılmazdır. Ulusal ve kültürel imgelerle ilgili bilgiler aktarılırken (kaynak ve erek kitleler arasındaki farklı bilgi ve algı temellerine dayanan) yeni değerlendirmeler göz önünde bulundurulur. Bunun sonucunda karşımıza, bakış açılarında farkında olarak veya olmayarak yapılan değişiklikler, basmakalıp yargılar, ekleme veya çıkarma, tahrif, hatta çeşitli derecelerde sansür (Censorship) gibi olgular çıkabilir. Bu değişimler, ulusal ve kültürel imge inşası çalışmalarını Çeviribilim için oldukça ilgi çekici kılar. Christina Marinetti’nin Handbook of Translation Studies’deki “Kültürel yaklaşımlar” (Cultural approaches) başlıklı makalesinde belirttiği gibi; “edebiyat eserleri çeviri aracılığıyla da ‘yeniden yazılır;’ kültürler en çok da bu yeniden yazma işlemi sayesinde yazarların, metinlerin ve tarih dönemlerinin ‘imge’lerini ve ‘temsil’lerini oluşturur.”